en توضیح ناهمگونی در ترجیحات ریسکی بوسیله مدل مختلط محدود اقتصاد Economics پژوهشی اصیل - نظری Original Research - Theoric این مقاله به بررسی تأثیر فاصله میان نتایج بخت‌آزمایی‌ها بر رفتار ریسکی و شکل توابع مطلوبیت و وزنی احتمال می‌پردازد. داده های آزمایشگاهی که قبلاً مورد بررسی قرار گرفته اند، اثر فاصله قابل توجهی در دامنه برد نشان می‌دهند. در مقایسه با بخت‌آزمایی‌ها با فاصله کم میان نتایج، بخت‌آزمایی‌ها با فاصله زیاد میان نتایج منجر به ریسک گریزی بیشتر برای احتمالات زیاد برد و افزایش ریسک پذیری برای احتمالات کم برد می‌شوند. از اینرو، بررسی‌ها تحت نظریه چشم انداز تجمعی انجام می‌شود که به تاثیر صورت‌بندی احترام می‌گذارد و نگرش های ریسکی را با توجه به احتمالات و نتایج توصیف می‌کند. فرض می‌شود که معادل مطمئن‌های بخت آزمایی‌ها توسط نظریه چشم انداز تجمعی بدست آمده اند. به منظور تخمین پارامترهای نظریه با استفاده از روش حداکثر درستنمایی، جزء خطای مرسوم اضافه شده است. &nbsp;نظریه چشم انداز تجمعی در توضیح اثر فاصله ناتوان است زیرا پارامترهای آن نمی‌توانند توضیح دهنده رفتار میانگین باشند. با در نظر گرفتن ناهمگونی، یک مدل مختلط دو جزیی نشان می‌دهد که پارامترهای رفتاری تقریبا 25 درصد از نمونه می‌توانند مسئول تفاوت‌های مشاهده شده در ریسک گریزی نسبی باشند. این نتایج یافته های قبلی سوگیری تجمیع در ارتباط با مدل‌های بنگاه نماینده را تأیید می‌کند. علاوه بر این، نتایج حاصله دلالت‌هایی برای طراحی مطالعات آزمایشگاهی دارد زیرا فاصله بین نتایج بخت‌آزمایی برای تضمین انحنای توابع مطلوبیت مورد نیاز است<span dir="LTR">.</span> This paper studies the effect of the space (distance) between lotteries&#39; outcomes on risk-taking behavior and the shape of estimated utility and probability weighting functions. Previously investigated experimental data shows a significant space effect in the gain domain. As compared to low spaced lotteries, high spaced lotteries are associated with higher risk aversion for high probabilities of gain and higher risk-seeking for low probabilities of gain. Hence, the investigation is carried under cumulative prospect theory that respects framing effect and characterizes risk attitudes with respect to probabilities and outcomes. The observed certainty equivalents of lotteries are assumed to be driven by cumulative prospect theory. To estimate the parameters of cumulative prospect theory with maximum likelihood, the usual error term is added. The cumulative prospect theory is incapable of explaining the space effect as its parameters cannot explain the average behavior. Taking account of heterogeneity, a two-component mixture model shows that behavioral parameters of around 25% of the sample can explain the observed differences in relative risk aversions. The results confirm the previous findings of aggregation bias associated with representative-agent models. Furthermore, the results have implications for experimental designs as high space between lotteries&#39; outcomes is required to guarantee the curvature of utility functions. اثر فاصله, نظریه چشم انداز تجمعی, تصمیم گیری تحت ریسک, مدل مختلط محدود Space effect, Cumulative prospect theory, Decision making under risk, Finite mixture model. 533 554 http://jme.mbri.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-440-1&slc_lang=en&sid=1 Narges Hajimoladarvish نرگس حاجی ملا درویش n.moladarvish@alzahra.ac.ir 10031947532846004915 10031947532846004915 Yes Alzahra University دانشگاه الزهرا