Journal of Money and Economy

en ظهور و افول لایبور و جایگزین های آن The Rise and Fall of LIBOR and Its Alternatives اقتصاد پولی Monetary Economics پژوهشی اصیل - گزارش موردی Original Research - Case Study طی چهل سال، لایبور نرخ بهره معیار غالب برای محصولات مالی مختلف بود و نقش مرکزی در بازارهای مالی جهانی ایفا می‌کرد. لایبور در ده ارز و پانزده سررسید مختلف در دسترس بود و دو نقش اصلی داشت: عمل کردن به عنوان نرخ مرجع برای قراردادهای مالی و خدمت به عنوان معیار ارزیابی هزینه‌های تأمین مالی. با این حال، این نرخ‌ها بر اساس داده‌های واقعی معاملات نبودند، بلکه از طریق نظرسنجی از بانک‌های عضو پنل محاسبه می‌شدند. شرکت تامسون رویترز این نرخ‌ها را با استفاده از میانگین تعدیل‌شده محاسبه می‌کرد .رسوایی لایبور شامل سه نوع دست‌کاری توسط بانک‌های عضو پنل بود: گزارش‌دهی کمتر از واقع، گزارش‌دهی بیشتر از واقع، و حفظ ثبات مصنوعی در نرخ‌ها. بررسی ویتلی  اصلاح لایبور را به جای جایگزینی کامل آن توصیه کرد. در مارس ۲۰۲۱، سازمان نظارت مالی بریتانیا  به طور رسمی حذف تدریجی همه تنظیمات لایبور را اعلام کرد. تا تاریخ ۳۰ ژوئن ۲۰۲۳، باقی‌مانده تنظیمات لایبور برای دلار آمریکا نیز متوقف شدند. مبلغ جریمه‌های مربوط به رسوایی لایبور بیش از ۱۰ میلیارد دلار بود. در ژوئیه ۲۰۲۱، بانک جهانی اعلام کرد که از لایبور به نرخ‌های مرجع جدید برای وام‌های جدید و موجود انتقال خواهد یافت. جایگزین‌های اصلی لایبور شامل سوفر، سونیا، استر، سارون، تونارو آاونیا هستند. این مقاله به بحث استفاده از یک نرخ مرجع واحد یا چندگانه می‌پردازد و مزایای سیستم چند نرخ مرجع را برای کاهش ریسک سیستمی بررسی می‌کند.   For forty years, LIBOR was the dominant benchmark interest rate for various financial products, playing a central role in global financial markets. LIBOR was available in 10 currencies and 15 maturities, fulfilling two primary roles: acting as a reference rate for financial contracts and serving as a benchmark for evaluating financing costs. However, these rates were not based on actual transaction data but were instead calculated from surveys of participating panel banks. Thomson Reuters computed the rates using a trimmed mean. The LIBOR scandal involved three forms of manipulation by panel banks: under-reporting, over-reporting, and maintaining artificial stability in rates. The Wheatley Review recommended reforming LIBOR instead of replacing it. In March 2021, the UK FCA officially confirmed the gradual elimination of all LIBOR settings. By June 30, 2023, the remaining US dollar LIBOR settings were discontinued. Fines related to the LIBOR scandal surpassed $10 billion. In July 2021, the World Bank announced the transition from LIBOR to new reference rates for both new and existing loans. The main alternatives to LIBOR include SOFR, SONIA, €STR, SARON, TONAR, and AONIA. This paper explores the debate between using a single or multiple reference rates, considering the benefits of a multi-reference system to mitigate systemic risk.   لایبور, نرخ مرجع, نرخ معیار, نرخ بین بانکی, سوفر LIBOR, reference rate, benchmark rate, interbank rate, SOFR 415 433 http://jme.mbri.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-673-1&slc_lang=en&sid=1 Seyed hossein Mirjalili سید حسین میرجلیلی seyedhossein.mirjalili@gmail.com 10031947532846007146 10031947532846007146 Yes Institute for Humanities and Cultural Studies پژوهشگاه علوم انسانی